Dzierżyński spojrzał na niego z pełnym wyrzutem jak na nieuka i zaripostował: Piatakow już ujawnił swoją ignorancję i dlatego wolno mu krzyczeć, na co odezwał się Trocki: A wy, czy zawsze posługiwaliście się milczeniem, towarzyszu Dzierżyński? Dzierżyński zignorował Trockiego, jednak chcąc kontynuować swoje wystąpienie, zwrócił się do zebranych: Jesteście już nie od dziś świadkami, jak mniejszość pragnie wyprowadzić z równowagi większość, toteż nie będę zwracał uwagi na takie repliki, bo im bardziej na te wybryki zwracamy uwagę, tym większą dajemy przez to opozycji możność dezorganizowania naszej rzeczowej pracy, po czym przeszedł do konkretów.
Дзержинский посмотрел на него с полным упреком, как на невежду, и ответил: Пятаков уже показал свое невежество и поэтому ему разрешено кричать, на что Троцкий ответил: А вы, вы всегда пользовались молчанием, товарищ Дзержинский? Дзержинский проигнорировал Троцкого, но, желая продолжить свою речь, обратился к собравшимся: Вы уже давно наблюдаете, как меньшинство хочет вывести большинство из равновесия, поэтому я не буду обращать внимания на такие реплики, потому что чем больше мы обращаем внимание на эти выходки, тем больше мы даем оппозиции возможность дезорганизовать нашу фактическую работу, - и затем он перешел к конкретике.
Dzerzhinsky looked at him with full reproach as if he were an ignoramus and retorted: Pyatakov has already revealed his ignorance and is therefore allowed to shout, to which Trotsky replied: And you, have you always used silence, Comrade Dzerzhinsky? Dzerzhinsky ignored Trotsky, but wishing to continue his speech, he turned to the assembled people: You have already witnessed for a long time how the minority wants to throw the majority off balance, so I will not pay any attention to such rejoinders, because the more we pay attention to these antics, the more we give the opposition the opportunity to disorganise our factual work, and then he moved on to specifics.