Feliks Dzierżyński i Sergio Ordżonkinidze
Feliks Dzierżyński i Józef Stalin
Dzierżyński w swoim wystąpieniu w sprawie gruzińskiej, gdzie został wysłany razem ze Stalinem dla zbadania konfliktu w październiku tego roku, starał się usprawiedliwić postępowanie Józefa i Ordżonikidzego, co było zadaniem karkołomnym. Stanowisko Feliksa nie spotkało się z aprobatą Lenina, uważał bowiem, że Dzierżyński nie dość dobrze ocenił zagrożenie ze strony Ordżonikidzego i zbyt lekkomyślnie odniósł się do oceny wydarzeń. Lenin skierował do Feliksa zarzut, że stał się rosyjskim nacjonalistą, dodając po chwili: Jest rzeczą znaną, iż rusyfikowani nie-Rosjanie zawsze wsypują za dużo soli do swoich czysto rosyjskich uczuć".
В своем выступлении по грузинскому делу, куда он был направлен вместе со Сталиным для расследования конфликта в октябре того года, Дзержинский пытался оправдать поведение Иосифа и Орджоникидзе - задача не из легких. Позиция Феликса не встретила одобрения Ленина, так как он считал, что Дзержинский недостаточно хорошо оценил угрозу со стороны Орджоникидзе и был слишком опрометчив в своей оценке событий. Ленин адресовал Феликсу обвинение в том, что он стал русским националистом, добавив через некоторое время: "Хорошо известно, что русифицированные нерусские всегда насыпают слишком много соли в свои чисто русские чувства".
In his speech on the Georgian affair, where he had been sent with Stalin to investigate the conflict in October that year, Dzerzhinsky tried to justify the conduct of Joseph and Ordzhonikidze, a breakneck task. Felix's position did not meet with Lenin's approval, as he felt that Dzerzhinsky had not assessed the threat from Ordzhonikidze well enough and was too reckless in his assessment of events. Lenin addressed to Felix the accusation that he had become a Russian nationalist, adding after a while: It is a well-known fact that Russified non-Russians always pour too much salt into their purely Russian feelings".