Jego zastępcą został Wiaczesław Mienżyński, z którym współpracował już od dwóch lat – prawnik władający dwunastoma językami, w tym chińskim i japońskim – a także Artur Christianowicz Artuzow, szef departamentu wywiadowczego OGPU. Zajął on miejsce Józefa Unszlichta, z którym Dzierżyńskiemu było nie po drodze ze względu na brak szczerości wobec siebie i jego zamiłowanie do tanich intryg. Nie była to łatwa decyzja. Dzierżyński nie widział tak naprawdę nikogo na swoje zastępstwo. Wybrał Mienżyńskiego, którego kandydaturę popierał Stalin. Sam Mienżyński w tym czasie balansował pomiędzy Trockim a Stalinem, doniósł Trockiemu, że ten drugi knuje intrygę przeciwko niemu, ale wówczas wydawało się to szalenie niewiarygodne. Jak się później okazało, Mienżyński miał rację i być może to właśnie ignorancja Trockiego zepchnęła go na boczny tor.
Его заместителем был Вячеслав Меньшинский, с которым он работал уже два года - юрист, владеющий двенадцатью языками, включая китайский и японский, а также Артур Христианович Артузов, начальник отдела разведки ОГПУ. Он занял место Йозефа Уншлихта, с которым Дзержинский не был в хороших отношениях из-за его недостаточной честности по отношению к себе и склонности к дешевым интригам. Это было непростое решение. Дзержинский не видел никого, кто мог бы его заменить. Он выбрал Меньшинского, кандидатуру которого поддержал Сталин. Сам Меньшинский в это время балансировал между Троцким и Сталиным, он сообщал Троцкому, что тот готовит заговор против него, но в то время это казалось дико невероятным. Как выяснилось позже, Менежинский был прав, и, возможно, именно невежество Троцкого отодвинуло его на второй план.
His deputy was Vyacheslav Menshinsky, with whom he had already been working for two years - a lawyer speaking twelve languages, including Chinese and Japanese - as well as Artur Christianovich Artuzov, head of the OGPU intelligence department. He took the place of Josef Unshlicht, with whom Dzerzhinsky was not on good terms due to his lack of honesty towards himself and his penchant for cheap intrigues. It was not an easy decision. Dzerzhinsky did not really see anyone to replace him. He chose Menshinsky, whose candidacy was supported by Stalin. Menshinsky himself at this time was balancing between Trotsky and Stalin, he reported to Trotsky that the latter was plotting against him, but at the time this seemed wildly unbelievable. As it later turned out, Menezhinsky was right, and perhaps it was Trotsky's ignorance that sidelined him.