W tej sytuacji WCzK wydało oświadczenie: Wszelkiego rodzaju szczucie jednego narodu przeciw innemu i każde wezwanie do pogromów (żydowskich, łotyskich, tatarskich, gruzińskich i in.) będzie karane z całą surowością rewolucyjnych praw konfiskatą całego mienia, zamknięciem w więzieniu i rozstrzelaniem pogromszczyków. Do represji doliczyć można rozformowanie własnych dywizji i rozstrzelanie 110 żołnierzy biorących udział w pogromach. Pomimo tak trudnej sytuacji Dzierżyński nie spoczął w swej pracy. Ogłosił nabór do polskiej Armii Czerwonej, prowadził liczne zebrania i wiece, wizytował obozy jenieckie, gdzie zajmował się pracą uświadamiającą, tłumaczył idee państwa robotniczo-chłopskiego, mając nadzieję, że kiedy wojska radzieckie wejdą do Warszawy, a potem pojawią się pod zachodnią granicą Polski, rozpocznie się długo wyczekiwana rewolucja i zaleje Europę.
В этой ситуации WCZK выступила с заявлением: Любая клевета одной нации на другую и призывы к погромам (еврейским, латышским, татарским, грузинским и т.д.) будут караться по всей строгости революционных законов - конфискацией всего имущества, заключением в тюрьму и казнью погромщиков. Репрессии включали расформирование их собственных дивизий и расстрел 110 солдат, принимавших участие в погромах. Несмотря на такую сложную ситуацию, Дзержиньский не успокоился в своей работе. Он объявил набор в польскую Красную армию, проводил многочисленные собрания и митинги, посещал лагеря военнопленных, где вел разъяснительную работу, объяснял идеи рабоче-крестьянского государства, надеясь, что когда советские войска войдут в Варшаву, а затем появятся у западной границы Польши, начнется долгожданная революция, которая захлестнет Европу.
In this situation the WCzK issued a statement: Any kind of slander of one nation against another and any call for pogroms (Jewish, Latvian, Tatar, Georgian, etc.) will be punished with all the severity of revolutionary laws by confiscation of all property, confinement in prison and execution of the pogrom-mongers. The repressions included the disbanding of their own divisions and the shooting of 110 soldiers who had taken part in the pogroms. Despite such a difficult situation, Dzierżyński did not rest in his work. He announced recruitment to the Polish Red Army, led numerous meetings and rallies, visited prisoner-of-war camps, where he did awareness-raising work, explained the ideas of a workers' and peasants' state, hoping that when Soviet troops entered Warsaw, and then appeared near Poland's western border, the long-awaited revolution would begin and flood Europe.