Mikołaj II, człowiek o mentalności drobnego mieszczanina, kompletnie nie orientował się ani w sytuacji społecznej, ani też specjalnie Chabałowa nie słuchał. Otaczał się ludźmi znienawidzonymi przez społeczeństwo, jak minister spraw wewnętrznych Protopopow. Wierzył tym, którzy bezkrytycznie potwierdzali jego zdanie, sam zaś bezwiednie ulegał wpływom szarlatana Rasputina oraz swojej egzaltowanej żony mającej religijne obsesje, w której rękach był posłuszną marionetką. Николай II, человек с менталитетом мелкого буржуа, был совершенно не в курсе социальной ситуации, да и к Хабалову он не особенно прислушивался. Он окружил себя ненавистными обществу людьми, такими как министр внутренних дел Протопопов. Он верил тем, кто некритически подтверждал его мнение, а сам неосознанно поддавался влиянию шарлатана Распутина и его экзальтированной и помешанной на религии жены, в руках которой он был послушной марионеткой.
Nicholas II, a man with the mentality of a petty bourgeois, was completely ignorant of the social situation, nor did he particularly listen to Khabalov. He surrounded himself with people hated by society, such as Interior Minister Protopopov. He believed those who uncritically confirmed his opinions, while he himself unknowingly succumbed to the influence of the charlatan Rasputin and his exalted and religiously obsessed wife, in whose hands he was an obedient puppet.