Jan Dzierżyński i Jan Bratman
Feliks był bardzo zaangażowanym w wychowanie ojcem. Patrząc na zdjęcie Jasia siedzącego na ławce ze swym kolegą Jaśkiem – dzieckiem przyjaciół Bratmanów – widział jego szczęśliwe dzieciństwo. Był szczęśliwy, że chłopcy mogą razem dorastać, bawić się, kłócić, a nawet wdać się w bójkę. Jaś Bratman był bardzo żywiołowym dzieckiem. Jaś Dzierżyński, nienawykły jeszcze do zabaw z rówieśnikami, często zabierał koledze zabawki, na co ten reagował płaczem. Z czasem chłopcy się zaprzyjaźnili i zgodnie się bawili. Poszli też do tej samej szkoły. Stefan Bratman traktował Jasia na równi ze swoim synem.
Феликс был очень активным отцом. Глядя на фотографию Яся, сидящего на скамейке со своим другом Ясем - ребенком Братманов, он увидел свое счастливое детство. Он был счастлив, что мальчики могут расти вместе, играть, спорить и даже драться. Джони Братман был очень живым ребенком. Ясь Дзержиньский, еще не привыкший играть со сверстниками, часто отбирал игрушки у своего друга, на что тот реагировал плачем. Со временем мальчики подружились и играли вместе. Они также ходили в одну и ту же школу. Стефан Братман относился к Жасио как к равному своему сыну.
Feliks was a very involved father. Looking at the picture of Jaś sitting on a bench with his friend Jaś - the Bratmans' child - he saw his happy childhood. He was happy that the boys could grow up together, play, argue, and even get into fights. Johny Bratman was a very lively child. Jaś Dzierżyński, not yet used to playing with peers, often took away his friend's toys, to which the latter reacted by crying. With time, the boys became friends and played together. They also went to the same school. Stefan Bratman treated Jas as his own son.