Podczas jednego z widzeń, które bardzo wiele kosztowały Jadwigę (starała się nie rozpłakać, zachować uśmiech i spokój), zauważyła ona, że Feliks kuleje. Kiedy spytała o przyczynę, powiedział, że od kajdan na kostkach ma bardzo rozległe rany, które go bardzo bolą i niepokoją. Dźwięk tych kajdan długo jeszcze prześladował Jadwigę. Do władz więziennych składała podania, aby zdjęto mu kajdany chociaż do czasu wygojenia się ran, ale zawsze spotykała się z odmową.
Во время одного из визитов, который очень дорого обошелся Ядвиге (она старалась не плакать, сохранять улыбку и спокойствие), она заметила, что Феликс хромает. Когда она спросила о причине, он ответил, что у него очень обширные раны от кандалов на лодыжках, которые сильно болят и беспокоят его. Звук этих кандалов долгое время преследовал Ядвигу. Она обращалась к администрации тюрьмы с просьбой снять кандалы хотя бы до заживления ран, но всегда получала отказ.
During one of the visits, which cost Jadwiga a great deal (she tried not to cry, to keep smiling and calm), she noticed that Felix was limping. When she asked the reason, he said that he had very extensive wounds from the shackles on his ankles, which hurt and bothered him a lot. The sound of those shackles haunted Jadwiga for a long time. She applied to the prison authorities to have the shackles removed at least until the wounds healed, but she always met with a refusal.