Antoni Rosół Антони Росул
Feliks nie wiedział jeszcze, jak bardzo chory był Antek Rosół i jak niewiele czas mu zostało. Zmarł 20 czerwca 1902 roku nie doczekawszy się spełnienia swoich marzeń. Jego ojciec wrócił z zesłania dopiero w 1905 roku, zamieszkał w Żyrardowie. Przybity śmiercią syna, przestał aktywnie działać w partii. Do końca swojego życia troszczył się o towarzyszy w więzieniu codziennie przynosząc im posiłki z pobliskiej jadłodajni. Pomógł wielu ludziom zupełnie bez rozgłosu, bez krzykliwego bohaterstwa, w milczeniu, a dziś również w zapomnieniu. Zmarł w marcu 1914 roku.
Феликс еще не знал, насколько болен Антек Росол и как мало времени у него осталось. Он умер 20 июня 1902 года, так и не дождавшись революции. Его отец вернулся из ссылки только в 1905 году, он поселился в Жирардове. Подавленный смертью сына, он перестал быть активным участником партии. До конца жизни он заботился о своих товарищах по тюрьме, каждый день принося им еду из ближайшей забегаловки. Многим он помог без огласки, без громкого героизма, молча, а теперь еще и забыт. Он умер в марте 1914 года.
Felix did not yet know how ill Antek Rosół was and how little time he had left. He died on 20 June 1902 without seeing his dreams come true. His father did not return from exile until 1905, settling in Żyrardów. Devastated by the death of his son, he stopped being active in the party. Until the end of his life, he cared for his comrades in prison, bringing them meals from the nearby canteen every day. He helped many people completely without publicity, without shouting heroism, in silence and today also in oblivion. He died in March 1914.