Tymczasem 13 grudnia 1922 roku Kraj Rad obchodził piątą rocznicę powstania Wszechrosyjskiej Komisji. Na defiladzie na Placu Czerwonym Dzierżyński, stojąc obok Lenina, obserwował przemarsz wojsk. Wieczorem członkowie rządu udali się do Teatru Wielkiego na uroczyste posiedzenie GPU, na które zaproszono wielu gości. Peany na cześć Dzierżyńskiego zapoczątkował Michaił Kalinin, ale Feliks czuł się zażenowany, jak wspominała jego żona, uważał bowiem, że słowa uznania należą się szeregowym, wiernym czekistom.
Тем временем, 13 декабря 1922 года Земля Советов праздновала пятилетие Всероссийской комиссии. На параде на Красной площади Дзержинский, стоя рядом с Лениным, наблюдал за маршем войск. Вечером члены правительства отправились в Большой театр на официальное заседание ГПУ, на которое было приглашено много гостей. Восхваления в адрес Дзержинского начал Михаил Калинин, но Феликс чувствовал себя неловко, как вспоминала его жена, потому что считал, что хвалебные слова должны говорить рядовые, преданные чекисты.
Meanwhile, on 13 December 1922, the Land of the Councils celebrated the fifth anniversary of the All-Russian Commission. At the parade in Red Square, Dzerzhinsky, standing next to Lenin, watched the march of the troops. In the evening, members of the government went to the Grand Theatre for a formal meeting of the GPU, to which many guests were invited. The eulogies for Dzerzhinsky were launched by Mikhail Kalinin, but Felix felt embarrassed, as his wife recalled, because he believed that words of praise were due to the rank and file, loyal Chekists.