5 maja 1920 roku Dzierżyński wraz z 1400 żołnierzami wojsk wewnętrznej obrony WCzK dotarli do Charkowa. Przebywając na Froncie Południowo-Zachodnim, Dzierżyński opracował technikę walki z kułackimi, białogwardyjskimi bandami Machny i Petlury. Analizując niepowodzenia, doszedł do wniosku, że nie należy walczyć z bandytami małymi siłami, które jedynie odganiają kontrrewolucjonistów. Lepiej skomasować atak większymi siłami i okrążając ich wojska, zlikwidować wszystkich wrogów. Nowe metody walki zawarł w dekrecie o numerze 37 z 17 czerwca 1920 roku.
5 мая 1920 года Дзержинский и 1400 солдат войск внутренней обороны ВЧК достигли Харькова. Находясь на Юго-Западном фронте, Дзержинский разработал методику борьбы с кулацкими, белогвардейскими бандами Махны и Петлюры. Анализируя неудачи, он пришел к выводу, что не следует бороться с бандитами малыми силами, которые лишь отгоняют контрреволюционеров. Лучше сконцентрировать атаку более крупными силами и, окружив свои войска, уничтожить всех врагов. Он включил новые методы борьбы в Декрет № 37 от 17 июня 1920 года.
On May 5, 1920, Dzerzhinsky and 1,400 soldiers of the WCzK's internal defence forces reached Kharkov. While on the South-Western Front, Dzerzhinsky developed a technique for fighting the kulak, white-guard bands of Machna and Petlura. Analysing the failures, he came to the conclusion that one should not fight the bandits with small forces that merely chase away the counter-revolutionaries. It is better to concentrate the attack with larger forces and, encircling their troops, eliminate all enemies. He included new methods of fighting in Decree No. 37 of 17 June 1920.