Żona Swierdłowa Klaudia Timofiejewna Nowgorodcowa, będąca częstym gościem na Łubiance, tak opisywała ówczesne życie Feliksa (w tym swoją wizytę wraz z mężem w gabinecie przewodniczącego WCzK): Feliks siedział schylony nad papierami. Na stole przed nami stała szklanka herbaty jakiegoś mętnawoszarego koloru i niewielki kawałek czarnego chleba. W pokoju było zimno, część gabinetu oddzielona była parawanem, za którym znajdowało się łóżko. Spostrzegłszy nas, Feliks z radosnym uśmiechem wstał, by nas powitać. Jakuba Michaiłowicza łączyła z Feliksem wielka, gorąca przyjaźń. Siedzieliśmy przy stole, przy czym wyraźnie widziałam łóżko Dzierżyńskiego pokryte zwykłym wełnianym, żołnierskim kocem. Na koc rzucony był niedbale szynel, poduszka była zmięta. Widać było, że Dzierżyński nie śpi należycie, kładzie się na chwilę, nie rozbierając się.
Жена Свердлова Клавдия Тимофеевна Новгородцова, которая была частой посетительницей Лубянки, описала жизнь Феликса в то время (в том числе ее визит с мужем в кабинет председателя ВКЗК) Феликс сидел, склонившись над бумагами. На столе перед нами стоял стакан чая какого-то мутно-серого цвета и маленький кусочек черного хлеба. В комнате было холодно, часть кабинета была отделена ширмой, за которой стояла кровать. Увидев нас, Феликс поднялся с радостной улыбкой, чтобы поприветствовать нас. Якуба Михайловича и Феликса связывала большая, теплая дружба. Мы сидели за столом, откуда я хорошо видел кровать Дзержинского, покрытую обычным шерстяным солдатским одеялом. На одеяло была небрежно брошена шаль, подушка была смята. Было видно, что Дзержинский плохо спит, он долго лежит, не раздеваясь.
Переведено с помощью
Sverdlov's wife Klaudia Timofeyevna Novgorodtsova, who was a frequent visitor to Lubianka, described Felix's life at the time (including her visit with her husband to the office of the chairman of the WCzK) Felix was sitting bent over papers. On the table in front of us was a glass of tea of some murky grey colour and a small piece of black bread. The room was cold, part of the study was separated by a screen, behind which was a bed. On seeing us, Felix rose with a cheerful smile to greet us. Jakub Mikhailovich and Felix had a great, warm friendship. We sat at the table, where I could clearly see Dzerzhinsky's bed covered with an ordinary woolen soldier's blanket. On the blanket there was thrown carelessly a shawl, the pillow was crumpled. It was obvious that Dzerzhinsky does not sleep properly, he lies down for a while without undressing.
Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)