Łunaczarski wydawać by się mógł człowiekiem o teatralnej powierzchowności, tak jednak nie było. Był niezwykle wrażliwy, wykształcony, ekspresyjny, zdolny do niebanalnego zachowania. Szczególnie wyróżniał się spośród ówczesnych komisarzy swoim kolorytem. Pewnego dnia, rozmawiając z duchownymi, zwrócił się do ówczesnego Komisarza Sprawiedliwości przysłuchującego się rozmowie: Mój szacowny oponent utrzymuje, że Chrystus karmił głodnych, zabierając chleb kupcom. Nikołaju Wasiljewiczu, na mocy jakiego artykułu byłby u nas sądzony i na ile lat pozbawienia wolności skazany?
Луначарский мог показаться человеком театрально поверхностным, но это было не так. Он был чрезвычайно чувствительным, образованным, экспрессивным и способным на необычное поведение. Среди комиссаров того времени он особенно выделялся своей колоритностью. Однажды, беседуя с духовенством, он сказал тогдашнему комиссару юстиции, слушавшему разговор: "Мой уважаемый оппонент утверждает, что Христос накормил голодных, взяв хлеб у торговцев. Николай Васильевич, по какой статье он был бы судим в нашей стране и приговорен к скольким годам лишения свободы?
Lunacharsky might have seemed a man of theatrical superficiality, but this was not the case. He was extremely sensitive, educated, expressive and capable of unusual behaviour. He particularly stood out among the commissioners of the time for his colourfulness. One day, while talking to the clergy, he said to the then Commissar of Justice listening to the conversation: My esteemed opponent maintains that Christ fed the hungry, taking bread from the merchants. Nikolai Vasilyevich, under what article would he be tried in our country and sentenced to how many years' imprisonment?