Jego siostra Jadwiga wspominała po latach, że już w dzieciństwie Feliks odznaczał się wielką uczciwością, nigdy też nie kłamał. W relacji Aldony, Feliks był wówczas bardzo grzecznym, zdyscyplinowanym, łagodnym, pilnym, delikatnym i wrażliwym dzieckiem. Miał łagodną, zamyśloną twarz, jakby gdzieś błądził w marzeniach, miał delikatne dłonie, długie, wąskie palce. Chłonął otaczający go świat i opowieści o nim.
Его сестра Ядвига позднее вспомнила, что Феликс был очень честен в детстве и никогда не лгал. По словам Альдоны, Феликс в то время был очень вежливым, дисциплинированным, нежным, внимательным, деликатным и чувствительным ребенком. У него было мягкое, задумчивое лицо, словно он где-то блуждал в мечтах, имел тонкие руки, длинные, узкие пальцы. Он впитывал мир вокруг себя и рассказы о нем.
Years later, his sister Jadwiga recalled that already in childhood, Feliks was characterised by great honesty, and never lied. According to Aldona, Feliks was then a very polite, disciplined, gentle, diligent, delicate and sensitive child. He had a gentle, thoughtful face, as if he were wandering somewhere in his dreams, he had delicate hands, long, narrow fingers. He absorbed the world around him and the stories about it.