Sukcesy militarne Piłsudskiego nie trwały zbyt długo. Już pod koniec czerwca wojska polskie zaczęły tracić swoje przyczółki. W armii panowało ogólne rozprężenie, odczuwalne były brak motywacji i słabe morale żołnierzy. Dezercja szerzyła się na niespotykaną dotąd skalę. Generał Haller w sprawozdaniu pisał: Duch w wojsku upadł prawie zupełnie. Żołnierz pędzony tysiące kilometrów, bity, głodny, obdarty, stracił wiarę i uległ demoralizacji. Zdarzały się wpadki kompromitującej wprost ucieczki całych wielkich oddziałów bez żadnego powodu. Grodno zostało zajęte przez zwyczajny podjazd bolszewików, a cała nasza dywizja w popłochu uciekła (…) Dla nas nie ma już żadnego ratunku.
Военные успехи Пилсудского продолжались недолго. Уже в конце июня польская армия начала терять плацдармы. Армия была в целом нестабильной, не имела мотивации и страдала от низкого морального духа. Дезертирство распространялось в беспрецедентных масштабах. Генерал Халлер написал в своем отчете: Дух в армии упал почти полностью. Солдат, проехавший тысячи километров, избитый, голодный и оборванный, потерял веру и стал деморализованным. Были случаи позорных побегов целых подразделений без всякой причины. Гродно был взят обычным большевистским разъездом, и вся наша дивизия в панике бежала (...) Спасения для нас не было.
Piłsudski's military successes did not last long. Already at the end of June, the Polish army began to lose its bridgeheads. The army was generally unstable, lacking motivation, and suffering from low morale. Desertion was spreading on an unprecedented scale. General Haller wrote in his report: The spirit in the army fell almost completely. A soldier driven thousands of kilometres, beaten, hungry and ragged, lost his faith and became demoralised. There were instances of embarrassing escapes of entire units without any reason. Grodno was taken by an ordinary Bolshevik drive, and our whole division fled in panic (...) There was no salvation for us.