Jakov Christianowicz Peters
8 (21) grudnia wybrano prezydium nowo powołanej WCzK, na czele którego stanął Dzierżyński. Jego zastępcami zostali Jakow Christofowicz Peters, Martin Lacis, Walentin Andriejewicz Trifonow i Iwan Ksenofontowicz Ksenofontow. Zadanie, jakie otrzymał Dzierżyński, nie było po jego myśli. Marzył o pracy wśród Polaków, z robotnikami, o tym, czym zajmował się w Wilnie, Kownie, Warszawie czy Krakowie. Niecierpliwie czekał na spotkanie ze swoim synem, wciąż był zapracowany i zmęczony. Zadania, jakie otrzymał, nie pozwalały mu na odpoczynek, choć były ucieleśnieniem jego marzeń, kiedy w katorżniczym więzieniu w Orle wypowiedział słowa: Uważałbym za największy dla siebie zaszczyt stać się żandarmem rewolucji .

8 (21) декабря был избран президиум вновь созданного ВЧК, который возглавил Дзержинский. Его заместителями были Яков Христофорович Петерс, Мартин Лацис, Валентин Андреевич Трифонов и Иван Ксенофонтович Ксенофонтов. Задание, данное Дзержинскому, пришлось ему не по вкусу. Он мечтал работать среди поляков, среди рабочих, как он это делал в Вильнюсе, Каунасе, Варшаве или Кракове. Нетерпеливо ожидая встречи с сыном, он все еще был перегружен работой и устал. Поставленные перед ним задачи не давали ему покоя, хотя и были воплощением его мечты, когда он произнес в каторжной тюрьме в Орле слова Я считал бы для себя величайшей честью стать жандармом революции.

On 8 (21) December, the presidium of the newly established WCzK was elected, headed by Dzerzhinsky. His deputies were Yakov Christofovich Peters, Martin Lacis, Valentin Andreyevich Trifonov and Ivan Xenofontovich Xenofontov. The task given to Dzerzhinsky was not to his liking. He dreamed of working among the Poles, with the workers, as he had done in Vilnius, Kaunas, Warsaw or Krakow. Impatiently waiting to meet his son, he was still overworked and tired. The tasks he was given did not allow him to rest, even though they were the embodiment of his dreams, when he uttered the words in the penal prison in Orle I would consider it the greatest honour for myself to become a gendarme of the revolution .
Walentin Andriejewicz Trifonow 
free website
built with
kopage